Zoals gewoonlijk waren onze windmolentjes en balonnen erg in trek. Binnen no-time waren we door onze voorraad heen.

Het viel me op dat vrij veel mensen aangaven op woensdag te gaan stemmen. En natuurlijk waren er ook mensen bij die op GroenLinks gaan stemmen. En er waren mensen die nog twijfelen op welke partij ze gaan stemmen. En we hebben ze toen geadviseerd allemaal dan op onze nr. 3 Hans Kuipers te gaan stemmen.

We hebben op straat met de mensen weer over allerlei onderwerpen gesproken. De PVV was een terugkerend onderwerp. Ongeloof dat behoorlijk wat christenen van plan zijn op die partij te  gaan stemmen. Ik sta er zelf ook versteld van. Er waren ook zorgen over de aantasting van de sociale zekerheid door het kabinet dat we nu hebben.

En ook kwamen lokale onderwerpen langs. De bezuinigingen die op ons af komen. Zorg dat cultuur niet in goede handen is van dit college. En ook hier zorg dat minima het niet gemakkelijk krijgen in Meppel.

Genoeg werk aan de winkel in Meppel dus. Maar we richten ons eerst de komende week op de verkiezingen van 2 maart.

En natuurlijk al die actieve leden: Bart, Bas, Mariken, Roelie, Hans, Paula, Mark en Milou bedankt voor jullie aanwezigheid. En natuurlijk ons Permanent Campagneteam bedankt voor de organisatie!

We gaan dan ook een beetje campagne voeren voor onze Hans Kuipers. Hij is nummer 3 van de lijst. Op zijn site legt hij uit waarom het belangrijk is naar de stembus te gaan. En natuurlijk ook waarom je op Lijst nummer 6 GroenLinks moet stemmen.

Twijfel je nog? Op de site van GroenLinks Drenthe kun je het verkiezingsprogramma lezen.

We hebben ook de kiescompas maar eerlijk gezegd ben ik daar niet zo kapot van. Ik kwam op D66 uit en dat is echt mijn partij niet!

Een leuke tips is om de tegenstemwijzer eens uit te proberen. Tenminste wanneer je ook vindt dat je wil voorkomen dat het huidige kabinet met gedoogpartij PVV veel stemmen krijgt. Ik heb die stemwijzer uitgeprobeerd en kwam op GroenLinks Drenthe uit.

Deze motie wordt verstuurd naar Minister van Volksgezondheid mevrouw Schippers en de fracties van de Tweede Kamer.

Donderdag aanstaande is het Algemeen Overleg Zwangerschap en Geboorte. Ik ben benieuwd of de minister dan een ommezwaai maakt. Tot nu toe laat ze de oplossingen in het midden. Of open houden of concentratie van zorg en inzetten van ambulances. Krijgen we dan bermbabys? Ik hoop het niet!

Op de site van GroenLinks Drenthe kun je hierover alle informatie vinden.

Naast het verkiezingsprogramma kun je op de site ook de debatten vinden die de komende maand in Drenthe georganiseerd worden.

In Meppel gaan we nog een aantal aanvullende campagneactiviteiten organiseren.

Op maandag 14 februari gaan we in het kader van Valentijn aan reizigers en chauffeurs een verrassing uitdelen.

Op zaterdag 26 februari zijn we met een stand in de stad te vinden. Op 2 maart gaan we flyeren op het station.

Onze PCT: Bas, Bort en Mariken

En natuurlijk gaan we onze Meppeler kandidaat Hans Kuipers (staat nummer 3 op de lijst) goed promoten.

De overige kandidaten kun je hier vinden.

En de activiteiten in Meppel worden allemaal georganiseerd door ons gloednieuwe PCT (Permanent Campagne-team).

Afgelopen zaterdag waren ze mee naar het congres.

Ik ben trots op onze PCT!

Jolande Sap en Ineke v. Gent voor het congres

Zaterdag bezochten we vanuit Meppel met  vijf personen het congres. We hadden ons hiervoor aangemeld lang voordat de Afghanistankwestie speelde.

Aan de ene kant keek ik naar deze bijeenkomst uit. We konden dan eindelijk een punt zetten achter de kwestie Kunduz  en eindelijk overgaan naar de Provinciale Verkiezingen.

Aan de andere kant zag ik er ook wel tegenop. De Afghanistankwestie heeft mij heel erg veel bezig gehouden. De afgelopen weken heb ik erg geworsteld met de keuze van de Tweede Kamerfractie om voor de Afghanistanmissie te kiezen. Ik steun(de) het (minderheids)standpunt van Ineke van Gent dat de missie te weinig kans van slagen heeft. Ik begreep de keuze van de fractie niet.

Ik heb me hier de afgelopen weken erg druk om gemaakt. Niet zo zeer vanwege de keuze die is gemaakt, maar wel om de grote afstand die was ontstaan tussen de fractie en de leden.

Het was goed dat de partij regiobijeenkomsten had georganiseerd om hun standpunt voor de missie toe te lichten. Die bijeenkomsten hadden echter veel eerder plaats moeten vinden.

In mijn vorige blog heb ik dat beschreven.  Jolande Sap en voorzitter Henk Nijhof hadden in mijn ogen te weinig meebewogen met de achterban. Zouden ze dat dit keer wel doen? Ik hoopte het vurig.

Vlak voordat het congres begon, sprak ik heel even een paar hoofdrolspelers: Ineke van Gent, Jolande Sap en Henk Nijhof. Beide laatste vroeg ik  in hun speeches aandacht te besteden aan de ontstane afstand , het begrip hiervoor en de wil hier iets aan te veranderen.

Beiden hebben het gedaan. Meer dan dat. Jolande heeft in haar speech tot twee keer toe benadrukt dat zij meer wil investeren in netwerken. En ik geloof haar. Ik hoop dan echter wel dat zij dan verder kijkt dan de Randstad en ook wil investeren in de netwerken in het noorden.

Ook Henk Nijhof beloofde min of meer beterschap. Dit kon ik althans afleiden aan de door het partijbestuur ingediende motie om de leden in het vervolg meer te betrekken en te informeren over voor de partij belangrijke onderwerpen.

Het is gegaan zoals het is gegaan. Het siert mensen om toe te geven dat ze een fout hebben gemaakt, het de volgende keer anders te gaan doen. En dat deed Jolande Sap. Misschien nog niet zo duidelijk op het congres, maar wel heel duidelijk tijdens een uitzending van Een Vandaag van afgelopen zaterdag. Daar stelde verslaggever Henk Schipperheyn de vraag welke les ze had geleerd. Zij antwoordde dat besluiten vaak onder druk plaatsvinden, maar dat ze heeft geleerd dat het belangrijk is de leden ook in het voorwerk hier naar toe meer te betrekken. En dat vind ik een belangrijke constatering.

En nu gaan we weer over naar de orde van de dag. Ik heb zin in de toekomst!

En al die journalisten komen niet naar het congres omdat we de lijst van de Eerste Kamer gaan vaststellen. Ze komen natuurlijk voor het ingelaste programma over Afghanistan.

En GroenLinks zal GroenLinks niet zijn wanneer we behoorlijk wat moties onder ogen krijgen morgen waar we over mogen gaan stemmen. Ik heb me voorgenomen geen enkele motie van te voren te ondersteunen en mede in te dienen.

Tijdens de regionale bijeenkomst te Zwolle heb ik via Linda Voortman twee vragen mee gegeven waar ik aanstaande zaterdag graag antwoord op wil hebben.

In de eerste plaats wil ik graag weten – en velen met mij – wat voor GroenLinks nu precies het moment is waarop bepaald wordt wanneer de stekker uit de missie wordt getrokken. En wie bepaalt dat? Ik noemde dat het zogenaamde kantelmoment. Daar kan de fractie antwoord op geven.

In de tweede plaats heb ik gevraagd of de fractie een handreiking kan doen richting achterban om te laten blijken dat ze ze zich wat meer gaat inleven in de achterban om zo de ontstane afstand weer te verkleinen. Natuurlijk zit de fractie er zonder last en ruggespraak en heeft ze een eigen afweging te maken. Het is dan achter wel belangrijk dat ze de achterban niet van zich vervreemd en zoals nadrukkelijk in Zwolle naar voren werd gebracht ” wat meer empathisch inlevingsvermogen vertoont”. Ik denk voor morgen dat dit cruciaal is.

In Zwolle is het nodige gezegd over het proces. Bij GroenLinks slagen we er blijkbaar niet goed in op tijd met elkaar over belangrijke onderwerpen te communcieren met elkaar. De discussieavonden met de leden hadden natuurlijk veel eerder plaats moeten vinden. Waarom de beslissing over de missie niet over het congres heen geschoven?

Hier ligt overigens niet zozeer een taak voor de fractie alleen.  Het bestuur heeft hier volgens mij een steekje in laten vallen. Zij wordt gekozen door de leden en moet zorgen dat de fractie niet van de leden vervreemt. Zij had zich niet moeten vereenzelvigen met de fractie. Dat leek er wel even op toen de leden vlak na het besluit van de fractie  een brief kregen waarin het besluit werd verantwoord.  Deze brief werd niet alleen ondertekend door Jolande Sap maar was ook voorzien van een handtekening van Henk Nijhof.

Het is dan ook belangrijk dat morgen zowel de fractie als het bestuur  in hun doen en laten serieus laten zien dat ze  de ontstane kloof tussen fractie, bestuur en leden weer willen gaan dichten. Dat ze weer een beetje gaan meebewegen. Als ze dat gaan doen, blijft de schade beperkt en kunnen we de dag eensgezind afsluiten. We kunnen dan volop gaan voor de volgende stap: De provinciale verkiezingen. Doen ze dat niet, dan ben ik bang dat een deel van de leden in de emoties blijft steken en na het congres toch afhaakt.

Ik wens de fractie en het bestuur morgen veel wijsheid toe!

De meest grappige reactie vond ik dat per mail aan mij  door een voor mij onbekende vrouw de vraag werd voorgelegd of ik wilde vertellen waar ik mijn winterjas had gekocht. Ze woonde heel ver weg. Ik kon het dus wel vertellen

Ik kreeg ook allerlei mails van mensen die mij nog eens wilden overtuigen hoe verkeerd het toch is de Afhanistanmissie te steunen. Anderen waren weer blij met mijn genuanceerde kijk . Emoties en ratio wisselen elkaar gemakkelijk af.

Ik had gisteravond raadscommissie. De meeste raadsleden hadden de uitzending bekeken. Sommigen waren verbaasd dat ik zo doordacht en rustig reageerde. In de Raad is dat vaak wel eens anders. Maar dan gaat het ook niet om zo’n gevoelig onderwerp als dit.

Van de verslaggever Henk Schipperhein begreep ik dat het item was ingekort vanwege de gebeurtenissen in Egypte. En zo gaat dat in journalistiek. Het is echter ook heel heftig wat er allemaal gebeurt in Egypte. Ik houd mijn hart vast.

Vanmiddag moet ik voor mijn werk op pad. Ik ga dan naar een opening van een dorpssteunpunt te Frieschepalen, Friesland.

En dan ga ik vanavond nog eens rustig de moties doornemen en mij geestelijk voorbereiden op een boeiend congres.

Wil je zelf de uitzending zien? Ga dan naar “http://www.eenvandaag.nl/v/b616“

cameraploeg Een Vandaag rustig wachtend

In verband met mijn bezoek aan de GroenLinksbijeenkomst te Zwolle werd ik bijna een dag lang gevolgd door een cameraploeg van Een Vandaag.

Afgelopen zondag had ik een blog gewijd aan de Afghanistanmissie. Aanleiding genoeg blijkbaar voor de redactie om nader met mij kennis te maken en mijn worsteling ten aanzien van de besluitvorming van de landelijke fractie te willen registreren.

Vanaf vanmiddag 15.00 uur tot ‘s avonds na de bijeenkomst in Zwolle hebben we met elkaar opgetrokken. Ze hebben eerst een opname gemaakt terwijl ik voor mijn werk op het gemeentehuis te Beetsterzwaag was om de laatste afspraken te maken met betrekking tot de organsiatie van een bijeenkomst in het kader van het project integrale aanpak eenzaamheid. Daarna een opname van mijn werkplek op het Centraal Bureau te Beetsterzwaag. Vervolgens thuis tijdens het eten een intervieuw over mijn betrokkenheid bij GroenLinks en mijn visie op de Afghanistanmissie.

Daarna zijn ze me gevolgd toen ik   Catrienus had opgehaald en samen naar Zwolle zijn gegaan. Tijdens de bijeenkomst hebben ze niet alleen van mij opnamen gemaakt maar ook van andere deelnemers aan de discussie. En na afloop heb ik verteld welke indruk ik had overgehouden aan de bijeenkomst.

Ik heb nu geen puf meer inhoudelijk op de bijeenkomst in te gaan. Ik laat het eerst nog een poosje op mij inwerken. Ik vond het erg leuk veel bekenden tegen te komen uit Meppel, Zwolle, Kampen en van het landelijk bureau. Veel mensen met verschillende meningen.

Verslaggever en ik vereeuwigd aan einde project

Aan de andere kant ook wel weer heel interessant. Je komt overal en je ontmoet natuurlijk veel interessante mensen  .