Willie Oldengarm

Afgelopen week hield ik tijdens de perspectiefnotabehandeling in de gemeenteraad een betoog dat nogal indruk maakte. Ik haalde daarmee de pers. Zaterdag een bericht in en Dagblad van het Noorden en gisteren op de site van de Meppeler Courant.  Ook in de gemeente Meppel dreigt de verwildering  toe te slaan. GroenLinks maakt zich hier zorgen over.  Ik vertelde het volgende.

Enige maanden geleden sprak ik een jonge Marokkaanse moeder. Volledig geïntegreerd samen met haar gezin wonend in de Oosterboer. Haar dochter van 9 jaar was verdrietig thuis gekomen en vroeg aan haar: Mamma, wat gebeurt er met ons wanneer Wilders aan de macht komt?” Dit verhaal ging bij mij door merg en been. Dit staat niet op zich. Ook in Meppel worden kinderen toegeroepen:” rot op. Ga terug naar je land!”, terwijl ze hier notabene in Meppel geboren zijn en zich een echte Meppeler voelen. Waar zijn we in de lieve vrede in Meppel beland wanneer jonge kinderen in angst en haat opgroeien terwijl hen niets te verwijten valt?

GroenLinks wil in een gemeente wonen waar iedereen het gevoel moet hebben welkom te zijn.

Daarom dienen wij een motie in die het college oproept meer aandacht te besteden aan diversiteit in haar eigen werknemersbestand en die van andere instellingen, actief uit te dragen dat intolerantie niet wordt geaccepteerd binnen onze gemeente en de dialoog hierover aangaat.

Mijn betoog maakte nogal wat emoties los in de gemeenteraad. Wim Zwaan van de PvdA reageerde nogal impulsief door mij te verwijten er politiek munt uit te slaan terwijl gemeenteraadbreed men eensluidend zou zijn over de integratie en het met mij eens zou zijn. Fractievoorzitter Roelof Pieter Koning maakte het helemaal te gortig door mij in de schoenen te schuiven dat ik van een mug een olifant zou maken. Emoties hoorden niet thuis in de gemeenteraad. Ik moest met feiten komen. Was het nu eigenlijk wel een probleem? Hoe vaak komt het voor? Zijn er signalen van Stichting Welzijn gekomen? Onvoorstelbaar. Jammer overigens dat dit niet in de kranten is komen te staan. Dan leer je toch weer een andere kant van de VVD kennen toch?

De jonge vrouw die ik heb aangehaald in mijn verhaal, is een paar maanden geleden lid geworden van GroenLinks. Samen hebben we afgesproken dat we ons ervoor gaan inzetten dat iedereen zich welkom moet kunnen voelen in onze gemeente. Het is een van de speerpunten waarvan GroenLinks Meppel  de komende vier jaar werk van gaat maken.

We roepen iedereen op, of ze nu wel of niet lid van GroenLinks zijn , gezamenlijk met ons op te trekken. Alle kinderen in Meppel hebben het recht zonder haat en angst op te groeien. Wie doet er mee?